YENİ

 Yeni ile bağımız, ona bakışımız ve onu yargılayışımız cesaretimizin gerçek ölçü birimidir aslında. 

Sadece geçmişten kopmak, alışkanlıklarımdan sıyrılmak için çok uzun süre sustum. Biraz da dipnot düşülmeyen, atıf yapılmayan, kaynak gösterilmeyen dünyaya öfkemdendi ama kendi çemberlerimden taşmak, kurtulmak daha mühimdi aslında. Hırsızlarla baş edilemedi zaten tarihin hiçbir döneminde. Üstelik koca koca şairler bile hırsızlığı 'olur canım öyle şeyler' diye normalleştirmediler mi?!

Bundan sonra; burada, özellikle 'çalınmaya değer içerikler' paylaşılmayacaktır. Hala buradan bir şeyler aşırıyorsanız, acınacak haldesinizdir.

Hiçbir yaşımda, hiçbir patavatsızlığımda şunları şunları yaptım diye söylemedim. Tam tersine, kendimi önemsemekten daha çok başkalarını önemsedim. Onlara hak edip etmediklerini düşünmeden kıymet verdim. Pişman da değilim... Yaşananların hepsi olabileceklerinin en güzel haliydi.

Şimdi, burada ve sonra oralarda bir yerde, tüm dalga geçilip küçük görülmelere rağmen kavuştuğum huzur ve rahatlık 'işte burası! kazıkları çakın!' hissiyle dolduruyor tüm ruhumu. Dünümü, bugünümü ve yarını.

Tüm bunlara kavuşabilmek için ne yaptım gerçekten? Sadece insan olmaya çalıştım ben. İnsan kalmaya. Öylece oluverdi herşey.

Tanıdıklarımın çoğu sosyal medya kullanmadığımı düşünüyorlar. Öyle düşünmeye devam etsinler...

Ruhum dışında, teşhir edilecek bir şeyim olmadı benim!..