Çocukluğum ve gençliğim o kadar olağanüstü insanlarla geçmiş ki; bir kitapta ya da filmde anlatılsa "Hadi canım sen de?!" denebilecek kadar, belki ancak bir masalda yadırganmayacak insanlar...
On iki yıl sonra Eskişehir'e dönüp Emrah'la biraz sohbet edince tekrar hatırladığım o güzel hatıralar.
Şimdilerde, her tarafımı kuşatan şu sıradan insanlardan ancak balığa gidince kurtulabiliyorum.
Belki de tüm küslükleri ve endişeleri bir kenara bırakıp yeniden kaleme sarılmalı...
